dogodzić


dogodzić
iron. a. żart. Dogodzić sobie
a) «użyć czegoś ponad miarę i zaszkodzić tym sobie»: No to sobie dogodziłeś tym bigosem, widzisz, teraz brzuch cię boli. Roz tel 2002.
b) «zrobić sobie krzywdę, nadwyrężyć sobie coś, skaleczyć się itp.»: Aleś sobie dogodził, trzeba na pogotowie! Ja ci tego nie opatrzę. Roz bezp 2001.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • dogodzić — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. dogadzać I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dogodzić — dk VIa, dogodzićdzę, dogodzićdzisz, dogodzićgódź, dogodzićdził dogadzać ndk I, dogodzićam, dogodzićasz, dogodzićają, dogodzićaj, dogodzićał 1. «spełnić czyjeś wymagania, życzenia, uczynić zadość czyimś upodobaniom, trafić do czyjegoś gustu,… …   Słownik języka polskiego

  • dogadzać — ndk I, dogadzaćam, dogadzaćasz, dogadzaćają, dogadzaćaj, dogadzaćał 1. forma ndk czas. dogodzić (p). 2. «być dogodnym dla kogoś; odpowiadać komuś» Dogadza komuś propozycja, wniosek. Nie dogadza komuś wspólne mieszkanie …   Słownik języka polskiego

  • podobać się — ndk i dk I, podobać sięam się, podobać sięasz się, podobać sięają się, podobać sięaj się, podobać sięał się «dogadzać, dogodzić czyjemuś poczuciu estetycznemu, wywierać, wywrzeć na kimś przyjemne, dodatnie wrażenie; wydawać się, wydać się komuś… …   Słownik języka polskiego

  • skakać — ndk IX, skaczę, skaczesz, skacz, skakaćał skoczyć dk VIb, skakaćczę, skakaćczysz, skocz, skakaćczył 1. «odrywać się na chwilę od ziemi, odbijając się nogami; wykonywać skok albo skoki; posuwać się naprzód, wykonując skok lub skoki» Dziewczynka… …   Słownik języka polskiego

  • świeczka — ż III, CMs. świeczkaczce; lm D. świeczkaczek «mała świeca» Świeczki stearynowe, woskowe. Świeczki choinkowe, na choinkę. Zapalić, zgasić świeczkę. ◊ Gra niewarta (albo warta) świeczki «sprawa błaha, nie zasługująca na zajmowanie się nią (albo… …   Słownik języka polskiego

  • wybredny — wybrednyni, wybrednyniejszy 1. «taki, któremu trudno dogodzić; grymaśny, kapryśny» Wybredny gust. Wybredny w wyborze przyjaciół. Wybredny w jedzeniu. 2. daw. «wyszukany, wytworny, wyrafinowany» dziś zwykle w wyrażeniu: w sposób mało wybredny …   Słownik języka polskiego

  • dogadzać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, dogadzaćam, dogadzaća, dogadzaćają {{/stl 8}}– dogodzić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, dogadzaćdzę, dogadzaćdzi, dogadzaćgódź {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zaspokajać w pełni… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dogadzać sobie — {{/stl 13}}{{stl 7}}– {{/stl 7}}dogodzić sobie {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} często ironicznie: przesadzać w zaspokajaniu swoich zachcianek : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dogodziłem sobie tą czekoladą i teraz mi… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • francuski piesek — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} o człowieku wybrednym, grymaśnym, przesadnie delikatnym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie sposób dogodzić temu francuskiemu pieskowi. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień